ಡಾ. ಪಂ. ಪುಟ್ಟರಾಜ ಕವಿ ಗವಾಯಿಗಳವರ ವಚನ – ೪೦೨ ವಚನಾಮೃತ

ಚೈತನ್ಯ ನ್ಯೂಸ್ 24 ನರೇಗಲ್ಲ ಮೇ.13:ವಚನಾಮೃತ

ನಿಜೈಕ್ಯನಾದವನಿಗೆ ಹಸಿವು ತೃಷೆಗಳ ಬಾಧೆಗಳಿಲ್ಲ
ಶೋಕ ಮೋಹಗಳ ತೊಂದರೆಯಿಲ್ಲ
ಜನನ ಮರಣಗಳ ತೊಡಕಿಲ್ಲ
ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಜೀವದ ಜಂಜಡವ ಕಳೆದಾತನೆ
ನಿಜೈಕ್ಯನೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನಯ್ಯಾ
ಗುರುಕುಮಾರ ಪಂಚಾಕ್ಷರೇಶ್ವರೆ ||

ರಚನೆ : ಡಾ. ಪಂ. ಪುಟ್ಟರಾಜ ಕವಿ ಗವಾಯಿಗಳವರು             ವಚನ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ : ಡಾ. ಎ. ಎಲ್. ದೇಸಾಯಿ

ನಿಜೈಕ್ಯನಾದವನಿಗೆ ದೇಹಾಧಾರಿತ ಹಸಿವು, ದಾಹ ಇತ್ಯಾದಿ ಬಾಧೆಗಳು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳುವ ಮೂಲಕ ಅವರು ಆತ್ಮಸ್ಥಿತಿಯ ಉನ್ನತ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಹಸಿವು ಮತ್ತು ತೃಷೆ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ದೇಹದ ಅಗತ್ಯಗಳಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಮನಸ್ಸಿನ ಆಸೆಗಳು, ಇಚ್ಛೆಗಳು, ಬಯಕೆಗಳನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ನಿಜೈಕ್ಯನಾದವನು ಈ ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳ ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಆತ್ಮತೃಪ್ತಿಯಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿರುತ್ತಾನೆ. ಅಂದರೆ, ಅವನು ಹೊರಗಿನ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಸುಖವನ್ನು ಹುಡುಕುವುದಿಲ್ಲ; ತನ್ನೊಳಗಿನ ಶಿವತತ್ವದಲ್ಲಿಯೇ ಸಂಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾನೆ.

ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಶೋಕ ಮತ್ತು ಮೋಹಗಳಿಲ್ಲವೆಂಬುದು ಅವನ ಮನೋಸ್ಥಿತಿಯ ಶುದ್ಧತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯ ಜೀವಿ ಲೋಕದ ಸಂಬಂಧಗಳು, ನಷ್ಟ-ಲಾಭಗಳು, ಪ್ರೀತಿ-ವಿಯೋಗಗಳು ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಶೋಕ ಮತ್ತು ಮೋಹಗಳಿಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ನಿಜೈಕ್ಯನಾದವನು ಈ ಎಲ್ಲ ದ್ವಂದ್ವಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ನಿಂತಿರುವನು. ಅವನು ಯಥಾರ್ಥವನ್ನು ಅರಿತಿರುವುದರಿಂದ ಅವನಲ್ಲಿ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಮೋಹವಿಲ್ಲ, ಹಾಗೆಯೇ ಯಾವುದೇ ಘಟನೆಗಳಿಂದ ದುಃಖಪಡುವ ಶೋಕವೂ ಇಲ್ಲ. ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದು, ಆತ್ಮಶಾಂತಿಯು ಅವನ ಸ್ವಭಾವವಾಗುತ್ತದೆ.

ಜನನ ಮತ್ತು ಮರಣಗಳ ತೊಡಕಿಲ್ಲವೆಂಬುದು ಇನ್ನೂ ಗಾಢವಾದ ತತ್ವವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಜೀವಿ ಜನನ-ಮರಣಗಳ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ನಿಜೈಕ್ಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದವನು ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅರಿತಿರುವುದರಿಂದ ಅವನು ಈ ಚಕ್ರದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಇಲ್ಲಿ ‘ಜನನ’ ಮತ್ತು ‘ಮರಣ’ ಎಂದರೆ ದೇಹದ ಬದಲಾವಣೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಆಗುವ ಪುನರ್ಜನ್ಮದ ಬಂಧನವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ನಿಜೈಕ್ಯನಾದವನು ಶಿವನೊಂದಿಗೆ ಏಕೀಭಾವ ಹೊಂದಿರುವುದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಈ ಚಕ್ರದ ಬಂಧನವಿಲ್ಲ; ಅವನು ನಿತ್ಯತ್ವವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಈ ಎಲ್ಲಾ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ ವಚನಕಾರರು “ಜೀವದ ಜಂಜಡವ ಕಳೆದಾತನೆ ನಿಜೈಕ್ಯ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅಂದರೆ, ಜೀವನದ ಎಲ್ಲಾ ಬಂಧನಗಳು, ಕಳವಳಗಳು, ಅಶಾಂತಿಗಳು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೀರಿ ಹೋಗಿರುವವನೇ ನಿಜವಾದ ನಿಜೈಕ್ಯನು. ಅವನಿಗೆ ಲೋಕದ ವ್ಯವಹಾರಗಳು ಕೇವಲ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಅವನು ಸಿಲುಕುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನು ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದರೂ ಲೋಕಾತೀತ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾನೆ. ಈ ರೀತಿಯ ಸ್ಥಿತಿಯೇ ‘ಸಹಜ ಭಾಜನ ಸ್ಥಲ’ವೆಂದು ಇಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ, ಅಂದರೆ ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ಶಿವನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿರುವ ಸ್ಥಿತಿ.

ಈ ವಚನವು ನಿಜೈಕ್ಯ ಸ್ಥಿತಿಯ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ದೇಹ, ಮನಸ್ಸು, ಜನನ-ಮರಣಗಳ ಎಲ್ಲ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಮೀರಿ, ಆತ್ಮಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಶಿವತತ್ವದಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಯೇ ನಿಜೈಕ್ಯ ಎಂದು ವಚನಕಾರರು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಸಾಧನೆಯ ಅಂತಿಮ ಹಂತವಾಗಿದ್ದು, ಜೀವನು ತನ್ನ ನಿಜಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅರಿತು ಶಿವನೊಂದಿಗೆ ಏಕೀಭವಿಸುವುದೇ ಈ ವಚನದ ಸಾರಾರ್ಥವಾಗಿದೆ.