ಚೈತನ್ಯ ನ್ಯೂಸ್ 24 ಗದಗ ಮೇ.15: ವಚನಾಮೃತ
ವಚನ – ೪೦೩
ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದಾಕ್ಷಣವೇ ವಿರ್ಯ ಸ್ಕಲನವಾಗುವಂತೆ
ಶಿವನನ್ನು ಮನಮುಟ್ಟಿ ಸ್ಮರಿಸಿದಾಕ್ಷಣವೇ
ಜೀವಗುಣವಳಿಯುವದೆಂದು ಹೇಳಿದಾತ
ನಮ್ಮ ಗುರುಕುಮಾರ ಪಂಚಾಕ್ಷರೇಶ್ವರ ||
ರಚನೆ : ಡಾ. ಪಂ. ಪುಟ್ಟರಾಜ ಕವಿ ಗವಾಯಿಗಳವರು
ವಚನ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ : ಡಾ. ಎ. ಎಲ್. ದೇಸಾಯಿ
ಇಲ್ಲಿ ಪೂಜ್ಯರು ಹೇಳುವ ಮುಖ್ಯ ಅಂಶವೆಂದರೆ, ಮಾನವನ ಮನಸ್ಸು ಯಾವ ವಿಷಯವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತದೆಯೋ, ಅದರ ಪ್ರಭಾವವು ತಕ್ಷಣವೇ ಅವನೊಳಗೆ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು. ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದಾಗ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲೇ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಉಂಟಾಗುವಂತೆ, ಶಿವನನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಸ್ಮರಿಸಿದಾಗ ಕೂಡ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಪರಿವರ್ತನೆ ಉಂಟಾಗಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಹೊರಗಿನ ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲ, ಒಳಗಿನ ನಿಜವಾದ ಅನುಭವವಾಗಿರಬೇಕು ಎಂಬುದು ಇದರ ಅಂತರಾರ್ಥ.
ಈ ವಚನದಲ್ಲಿ ‘ಜೀವಗುಣವಳಿಯುವದು’ ಎಂಬ ಪದ ಬಹಳ ಮಹತ್ವದ್ದು. ಜೀವಗುಣವೆಂದರೆ ಅಹಂಕಾರ, ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ, ಮೋಹ ಇತ್ಯಾದಿ ಮಾನವೀಯ ದುರ್ಬಲತೆಗಳು. ಶಿವಸ್ಮರಣೆ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿದಾಗ, ಈ ಎಲ್ಲಾ ಗುಣಗಳು ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಬಲವಂತದ ತ್ಯಾಗವಿಲ್ಲ, ಪ್ರಯತ್ನದ ಒತ್ತಡವಿಲ್ಲ; ಅದು ಸಹಜವಾಗಿ ನಡೆಯುವ ಪರಿವರ್ತನೆ. ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಈ ವಚನವನ್ನು ‘ಸಹಜ ಭಾಜನ ಸ್ಥಲ’ಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅಂದರೆ, ಭಕ್ತನು ಶಿವನಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಲೀನನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಅವನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವೇ ಶಿವಮಯವಾಗುತ್ತದೆ.
ವಚನವು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸುವುದು ಏನೆಂದರೆ, ನಿಜವಾದ ಶಿವಭಕ್ತಿ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಹೆಸರು ಜಪಿಸುವುದಲ್ಲ, ಅದು ಮನಸ್ಸಿನ ಆಳದಿಂದ ಉಕ್ಕಿಬರುವ ಅನುಭವವಾಗಿರಬೇಕು. ಶಿವನ ಸ್ಮರಣೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆವರಿಸಿದಾಗ, ಜೀವಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಅಶುದ್ಧ ಗುಣಗಳು ನಶಿಸಿ, ಅವನು ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯಸ್ವರೂಪನಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಈ ರೀತಿಯ ಸಹಜ ಮತ್ತು ತಕ್ಷಣದ ಆತ್ಮೀಯ ಪರಿವರ್ತನೆಯನ್ನೇ ಪೂಜ್ಯರು ಇಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ.
