ಚೈತನ್ಯ ನ್ಯೂಸ್ 24 ನರೇಗಲ್ಲ ಮೇ.19:
ವಚನ – ೪೦೫
ಜ್ವರರೋಗವಡಿಸಿದವನ ನಾಲಿಗೆಯು ವಿಷವಾಗುವಂತೆ
ಭವರೋಗವಡಿಸಿದವನ ಮನವು ವಿಷಯಾಕಾರವಾಗುವದು
ಭವರೋಗ ವೈದ್ಯನಾದ ಶ್ರೀ ಗುರುವಿನ ಸೇವೆದೊರೆತವನಿಗೆ
ನಿಜೈಕ್ಯ ಸ್ಥಲವು ಸಾದ್ಯವೆಂದಾತ ನಮ್ಮ
ಗುರುಕುಮಾರ ಪಂಚಾಕ್ಷರೇಶ್ವರ ||
ರಚನೆ : ಡಾ. ಪಂ. ಪುಟ್ಟರಾಜ ಕವಿ ಗವಾಯಿಗಳವರು
ವಚನ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ : ಡಾ. ಎ. ಎಲ್. ದೇಸಾಯಿ
ಜ್ವರದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ನಾಲಿಗೆಯು ಸಹಜವಾಗಿ ರುಚಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಎಲ್ಲವೂ ಕಹಿಯಾಗಿ ಅಥವಾ ಅಸ್ವಸ್ಥವಾಗಿ ಅನುಭವವಾಗುವಂತೆ, ಭವರೋಗದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವ ಜೀವಿಯ ಮನಸ್ಸು ಕೂಡ ವಿಷಯಗಳ ಕಡೆಗೆ ಆಕರ್ಷಿತವಾಗಿ ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ “ಭವರೋಗ” ಎಂದರೆ ಜನನ-ಮರಣಗಳ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿರುವ ಅಜ್ಞಾನಮಯ ಸ್ಥಿತಿ. ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಸದಾ ವಿಷಯಾಸಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದು, ಪರಮಸತ್ಯವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲು ಅಸಮರ್ಥವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಚನಕಾರರು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಈ ಭವರೋಗಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರವಾಗಿ “ಶ್ರೀಗುರು” ಎಂಬ ಪರಮ ವೈದ್ಯನ ಮಹತ್ವವನ್ನು ವಚನವು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ದೇಹದ ರೋಗವನ್ನು ವೈದ್ಯನು ನಿವಾರಿಸುವಂತೆ, ಭವರೋಗವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಗುರುವಿನಲ್ಲಿ ಅಡಕವಾಗಿದೆ. ಗುರುವಿನ ಸೇವೆ, ಗುರುವಿನ ಅನುಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಉಪದೇಶಗಳ ಮೂಲಕ ಜೀವಿಗೆ ಜ್ಞಾನೋದಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಜ್ಞಾನವೇ ಮನಸ್ಸನ್ನು ವಿಷಯಾಸಕ್ತಿಯಿಂದ ದೂರ ಮಾಡಿ, ಅದರ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪದ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಗುರುಸೇವೆ ಇಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಭಕ್ತಿಯ ಕರ್ಮವಲ್ಲ, ಅದು ಆಂತರಿಕ ಪರಿವರ್ತನೆಯ ಸಾಧನವಾಗಿದೆ.
ಈ ಪರಿವರ್ತನೆಯ ಅಂತಿಮ ಫಲವೇ “ನಿಜೈಕ್ಯ ಸ್ಥಲ”. ಗುರುಕೃಪೆಯಿಂದ ಭವರೋಗ ನಿವಾರಣೆಯಾದಾಗ, ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಶಿವನೊಂದಿಗೆ ಏಕತ್ವವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತದೆ. ಈ ಸ್ಥಿತಿಯೇ ಸಹಜ ಭಾಜನ ಸ್ಥಲ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ, ಅಂದರೆ ಜೀವ ಮತ್ತು ಶಿವನ ನಡುವೆ ಯಾವುದೇ ಭೇದವಿಲ್ಲದ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಏಕತ್ವ. ಈ ವಚನವು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸುವ ಮುಖ್ಯ ಸಂದೇಶವೆಂದರೆ, ವಿಷಯಾಸಕ್ತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಲು ಗುರುಸೇವೆ ಅತ್ಯಾವಶ್ಯಕ ಮತ್ತು ಅದರಿಂದಲೇ ಪರಮಸತ್ಯದ ಅನುಭವ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.
